اینتوبه چیست - خدمات پرستاری در منزل ارسطو
شست و شوی معده
شست و شوی معده
13 آگوست, 2022
ونتیلاتور چیست؟
ونتیلاتور چیست؟
13 آگوست, 2022

اینتوبه چیست

اینتوبه چیست؟

اینتوبه چیست؟

اینتوبه چیست؟

لوله گذاری یا اینتوبه، یک روش نجات دهنده است برای زمانی است که فرد قادر به تنفس طبیعی نباشد. در طول لوله گذاری، از لارنگوسکوپ برای وارد کردن لوله داخل تراشه (ETT) به دهان، بینی، جعبه صوتی و سپس داخل نای استفاده می شود. این لوله راه های هوایی را باز نگه می دارد تا هوا بتواند به ریه ها برسد. لوله گذاری معمولاً در بیمارستان در شرایط اضطراری یا قبل از جراحی انجام می شود.

لوله گذاری روشی است که در آن یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی یک لوله را از طریق دهان یا بینی فرد به راه هوایی نای وارد می کند. این لوله راه هوایی را برای عبور هوا باز نگه می دارد. این لوله را می توان به دستگاهی متصل کرد که هوا یا اکسیژن را به بدن می رساند. به اینتوبه لوله گذاری نایی یا لوله گذاری تراشه هم گفته می شود.

چرا یک فرد باید اینتوبه شود؟

لوله گذاری زمانی ضروری است که راه هوایی مسدود یا آسیب دیده باشد یا زمانی که نفس کشیدن ممکن نیست. برخی از بیماری های رایج که می توانند منجر به اینتوبه شوند عبارتند از:

انسداد راه هوایی (چیزی در راه هوایی گیر کرده و جریان هوا را مسدود می کند).

ایست قلبی به صورت ناگهانی (از دست دادن ناگهانی عملکرد قلب).

صدمات یا جراحات به گردن، شکم یا قفسه سینه که بر روی تنفس تأثیر می گذارد.

غش یا بیهوشی که می تواند باعث شود فرد کنترل راه هوایی خود را از دست بدهد.

جراحی، زیرا نمی تواند به طور مستقل نفس بکشد.

آپنه یا نارسایی تنفسی (وقفه موقت در تنفس).

خطر خفگی (آسپیراسیون)

تفاوت اینتوبه با ونتیلاتور چیست؟

لوله گذاری و قرار گرفتن در ونتیلاتور با هم مرتبط هستند اما دقیقاً یکسان نیستند. لوله گذاری فرآیند قرار دادن لوله داخل تراشه (ETT) در نای است. سپس لوله به دستگاهی متصل می شود که هوا را منتقل می کند. این دستگاه می ‌تواند کیسه‌ای باشد که پزشک آن را باد می ‌کند تا هوا وارد بدن شما شود، یا می ‌تواند یک ونتیلاتور، وسیله‌ای باشد که اکسیژن را به راه‌های هوایی و ریه‌ های شما می ‌رساند. گاهی اوقات یک ونتیلاتور هوا را از طریق ماسک به جای لوله به فرد می‌رسانند.

چه کسانی نباید اینتوبه شوند؟

در برخی موارد، پزشکان تصمیم می ‌گیرند که لوله‌گذاری بی‌خطر نیست، مانند زمانی که ضربه شدیدی به راه هوایی وارد می ‌شود یا زمانی که انسدادی وجود دارد که امکان قرار دادن ایمن لوله را غیرممکن می ‌کند.

در چنین مواردی، پزشکان ممکن است تصمیم بگیرند که راه هوایی را در گلوی فرد در قسمت پایین گردن باز کنند. به این عمل تراکئوستومی می گویند. تراکئوستومی معمولاً زمانی ضروری است که لوله برای بیش از چند روز در جای خود قرار داشته باشد یا انتظار می رود هفته ها طول بکشد.

اهداف اینتوبه کردن

موارد زیر را می توان برای اهداف اینتوبه کردن برشمرد:

۱- باز کردن راه هوایی برای تزریق اکسیژن و دارو بیهوشی به بیمار

۲- برداشتن انسداد ریه ها

۳- کمک به بیمار برای نفس کشیدن در صورت فروپاشی ریوی یا نارسایی قلبی

۴- انسداد راه هوایی به تشخیص پزشک

۵- جلوگیری از مصرف مایعات توسط بیماران

تخصص های مربوط به اینتوبه کردن می توان به: پزشکی قلب، هوش بری، پزشکی ریه، پزشکی داخلی، پزشکی کودکان، عصب شناسی و تروماتولوژی اشاره داشت.

روش‌های اینتوبه

روش_های اینتوبه

لوله گذاری بسته به هدف و نوع در اتاق عمل یا در شرایط اورژانس متفاوت است. در اتاق عمل یا سایر محیط های کنترل شده، پزشک از بیهوشی برای خواباندن فرد استفاده می کند. سپس ابزاری به نام لارنگوسکوپ را در دهان فرد قرار می دهد تا یک لوله قابل انعطاف را وارد کند.

پزشک از یک لارنگوسکوپ برای یافتن بافت های حساس مانند تار‌های صوتی حنجره و جلوگیری از آسیب استفاده می کند. اگر پزشک در زمان تشخیص با مشکل دید روبرو شود می تواند یک دوربین کوچک برای راهنمایی وارد بدن فرد کند. در اتاق عمل، پزشکان اغلب از لوله گذاری برای کمک به فرد در هنگام بیهوشی استفاده می کنند.

پس از قرار دادن لوله، پزشک به تنفس فرد گوش می دهد تا مطمئن شود که لوله در جای مناسبی قرار گرفته است. این لوله معمولاً به ونتیلاتور متصل می شود. زمانی که فرد دیگر مشکل تنفسی نداشته باشد، پزشک لوله را از گلوی او خارج می کند.

در مواقع اضطراری، ممکن است تیم مداوا برای نجات جان یک فرد نیاز به لوله گذاری را تشخیص دهند. لوله گذاری اضطراری خطرات خاصی به دلیل فشار خون بالا در پی دارد و به همین دلیل فرد ممکن است به اندازه شخصی که در اتاق عمل است پایداری و ثبات از خود نشان ندهد.

 

مراحل اینتوبه کردن

بیشتر اینتوبه کردن در بیمارستان انجام می شود. گاهی اوقات به خاطر  فوریت های پزشکی (EMS) افراد را خارج از محیط بیمارستان مداوا می کنند. در این زمان مراکز زیادی هستند که می توانند icu در منزل (پرستاری ویژه) را برای بیماران بد حال به بهترین نحو انجام دهند. در طول این فرآیند، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی کارهای زیر را برای لوله گذاری انجام می دهند:

یک سوزن IV به بازو وارد می شود.

داروها از طریق IV برای تسکین درد در صورت نیاز تجویز می شوند.

یک ماسک اکسیژن روی بینی و دهان گذاشته می شود تا کمی اکسیژن بیشتری به بدن بدهد.

در مرحله بعدی ماسک را برداشته و سر بیمار را به عقب کج می کنند و لارنگوسکوپ را در دهان (یا گاهی اوقات در صورت نیاز بینی) وارد می کنند.

دستگاه به پشت دهان و دور از دندان ها منتقل می شود.

تراکئوستومی یک فلپ بافتی بالا رفته است که برای جلوگیری از التهاب حنجره در پشت دهان آویزان می شود.

نوک لارنگوسکوپ به داخل حنجره و سپس به نای هدایت می گردد.

یک بالون کوچک در اطراف نای باد می کنند و آن را در جای خود ثابت کرده و اجازه می دهد تمام هوای نای به ریه ها برسد.

در این زمان بهتر است لارنگوسکوپ برداشته شود.

پرستار و تیمی که این کار را انجام داده آزمایش می کنند تا مطمئن شوند که لوله در جای مناسب خود قرار دارد. این کار را می توان با استفاده از اشعه ایکس یا با پمپاژ هوا از طریق کیسه به داخل لوله و گوش دادن به تنفس بیمار انجام داد.

حال شاید برای خیلی از ما این سوال پیش بیاید که آیا در زمانی که برای فرد اینتوبه قرار گرفته می تواند صحبت کند یا غذا بخورد؟

بدون شک چون لوله تراشه از تارهای صوتی عبور کرده فرد نمی تواند صحبت کند. همچنین، در طول لوله گذاری او نمی توانید چیزی ببلعید یا بنوشید.

 

خطرات اینتوبه

خطرات اینتوبه

اینتوبه یک روش معمول و به طور کلی بی خطر است که می تواند به نجات جان انسان ها کمک کند. اکثر افراد ظرف چند ساعت یا چند روز بهبود می یابند، اما برخی عوارض جانبی نادر ممکن است رخ دهد:

آسپیراسیون: وقتی فردی لوله گذاری  کند ممکن است بعد از به هوش آمدن در گلوی خود استفراغ، خون یا مایعات دیگر را استنشاق کند.

لوله گذاری داخل برونشیال: یک لوله تراشه می تواند در یکی از دو برونش قرار گیرد، یک جفت لوله که نای را به ریه ها متصل می کند.

لوله گذاری مری: اگر لوله به جای نای وارد مری (لوله غذا) شود، اگر به سرعت تشخیص داده نشود، می تواند باعث آسیب مغزی یا حتی مرگ شود.

عدم ایمن سازی راه هوایی: هنگامی که لوله گذاری ناموفق باشد، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ممکن است نتوانند خدمات مناسبی به فرد ارائه دهند.

عفونت: افراد مبتلا به سینوزیت ممکن است به عفونت هایی مانند عفونت سینوسی مبتلا شوند.

آسیب: این روش می تواند به دهان، دندان ها، زبان، تارهای صوتی یا مجاری تنفسی آسیب برساند. صدمات می تواند باعث خونریزی یا تورم شود.

مشکلات ناشی از بیهوشی: اکثر افراد پس از بیهوشی به خوبی بهبود می یابند، اما برخی از آنها در بیدار شدن با مشکل مواجه می شوند و نیاز به  اورژانس های پزشکی دارند.

پنوموتوراکس تنشی: وقتی هوا در حفره قفسه سینه گیر می کند، می تواند باعث فروپاشی ریه های شما شود.

 

در پایان باید گفت که لوله گذاری یک روش پزشکی است که زمانی که فرد قادر به نفس کشیدن نیست به نجات زندگی کمک می کند. این لوله راه های هوایی را برای رسیدن هوا به ریه ها باز نگه می دارد. بستری شدن در بیمارستان معمولاً در شرایط اضطراری یا قبل از جراحی انجام می شود.

اگر شما سالمندی در منزل دارید که به هر دلیلی احتیاج به این کار داشت می توانید با خدمات پرستاری در منزل ارسطو تماس گرفته و از خدمات مخصوص این مرکز مانند ویزیت پزشک در منزل، اعزام آمبولانس به محل و پرستار سالمند استفاده کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.